Debaty sejmoweXIV Kadencja

Interpelacja w sprawie przemysłu cukrowniczego

   Panie Ministrze! Rolnicy producenci buraka cukrowego są zaniepokojeni stanem polskiego przemysłu cukrowniczego. Ogromne zadłużenie i bliska perspektywa upadku wielu cukrowni powoduje, iż prawie na każdym spotkaniu z wyborcami jestem indagowana o przyszłość polskiego rolnictwa. Plantatorzy buraków do niedawna należeli do grupy stabilnie rozwijających się rolników. Niejasna sytuacja w cukrownictwie, zwłaszcza perspektywa braku finansowania cukrowni przez banki w przyszłej kampanii buraczanej to także konieczność likwidacji plantacji buraka cukrowego. Ponadto zdarzają się takie sytuacje, gdzie rolnikom indywidualnym odmawia się podpisywania umów na dostawę buraków, jeśli kontraktują mniej niż 50 ha. Taką sytuacją rolnicy są zaniepokojeni, argumentując, iż są to pierwsze negatywne skutki prób stowarzyszania rolnictwa z Unią Europejską.    Program rozwoju rolnictwa oprócz dostosowania prawa jest najważniejszym warunkiem przyjęcia Polski do Unii Europejskiej. Tymczasem akurat w zakresie programu rozwoju rolnictwa wiemy bardzo mało, co sprzyja negatywnemu nastawieniu polskiej wsi wobec wejścia do Unii Europejskiej. Do dnia dzisiejszego w wielu cukrowniach rolnicy nie otrzymali należnej im zapłaty za dostarczone buraki.    W związku z powyższym mam pytania:    1. Jakie przedsięwzięcia podejmie Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi, aby ratować od upadku przemysł cukrowniczy?    2. Na jakim poziomie (chodzi o wielkość produkcji) zamierza ministerstwo utrzymać produkcję cukru, czy to będzie poziom ostatnich 2 lat, który satysfakcjonował rolników?    3. Czy są naciski Unii Europejskiej w zakresie zmniejszenia ilości produkowanego cukru i jakie byłyby to ograniczenia?    Z poważaniem    Poseł Irena Maria Nowacka    Sieradz, dnia 25 lutego 2000 r.