Debaty sejmoweXIV Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie określenia zakresu uprawnień do dokonywania odpraw celnych przez posterunki celne

   Szanowny Panie Marszałku! Odpowiadając na interpelację pana posła Mieczysława Jedonia w sprawie określenia zakresu uprawnień do dokonywania odpraw celnych przez poszczególne jednostki organizacyjne administracji celnej, przysłaną przy piśmie pana marszałka nr SPS-0202-2498/99 z dnia 24 września 1999 r., uprzejmie informuję, co następuje:    W dniu 17 sierpnia 1999 r. minister finansów podpisał rozporządzenie w sprawie określenia urzędów celnych, w których są dokonywane czynności przewidziane przepisami prawa celnego, w zależności od rodzaju towarów lub procedur celnych, którymi mogą być obejmowane towary w poszczególnych urzędach celnych (DzU nr 73, poz. 818).    Wychodząc naprzeciw postulatom zgłaszanym przez wiele środowisk gospodarczych, mając na względzie poprawę skuteczności zwalczania nieuczciwego importu niektórych towarów oraz w trosce o poprawę konkurecyjności polskiego przemysłu lekkiego, minister finansów ograniczył liczbę jednostek organizacyjnych administracji celnej, w których mogą być dokonywane odprawy towarów ˝wrażliwych˝, takich jak: oleje, skóry i wyroby skórzane oraz tekstylia i wyroby tekstylne. Wydanie ww. aktu prawnego związane było również z koniecznością dostosowania struktury organizacyjnej administracji celnej do zmieniających się warunków społeczno-gospodarczych, sygnalizowanych zarówno przez podmioty dokonujące wymiany towarowej z zagranicą, jak i przedstawicieli służb celnych. Nadmieniam, że koncepcja wprowadzenia w życie ograniczeń poprzez ˝specjalizację˝ jednostek administracji celnej została uzgodniona na forum Komisji Trójstronnej ds. Przemysłu Lekkiego.    Odnosząc się do szczegółowych pytań zawartych w interpelacji pana posła, przedstawiam następujące informacje:    1. Projekt rozporządzenia został sporządzony w Głównym Urzędzie Ceł w oparciu o propozycje dyrektorów urzędów celnych, mogących najlepiej określić jednostki, w których mogłyby być odprawiane wskazane powyżej towary, ze względu na rozmiary importu, warunki techniczne, jakimi dysponuje jednostka, a także wyposażenie w odpowiedni sprzęt. Nie mniej ważną okoliczością było zapewnienie sprawnej i skutecznej kontroli celnej. Pod uwagę wzięto nadto liczebność i przygotowanie zawodowe zatrudnionej tam kadry pracowniczej oraz możliwość sprawowania efektywnego nadzoru nad taką jednostką. Do wykonywania odpraw celnych omawianych towarów typowane były najczęściej oddziały celne jako te jednostki organizacyjne, które posiadają lepsze wyposażenie i zwiększoną obsadę w porównaniu z posterunkami celnymi.    2. W ramach procedury legislacyjnej projekt ww. rozporządzenia był przedmiotem uzgodnień międzyresortowych, w tym z ministrami: gospodarki, sprawiedliwości, spraw wewnętrznych i administracji, a także z generalnym inspektorem celnym, generalnym inspektorem ochrony danych osobowych, prezesem Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, prezesem Najwyższej Izby Kontroli, Centrum Legislacyjnym Rządu i Departamentem Koordynacji Reform Społecznych w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.    Został również skonsultowany z następującymi organizacjami reprezentującymi kręgi gospodarcze: Agencją Rozwoju Przemysłu, Państwową Agencją Inwestycji Zagranicznych, Krajową Izbą Gospodarczą, Bussiness Centre Club, Izbą Przemysłowo-Handlową Inwestorów Zagranicznych, Polską Izbą Celną i Handlu Zagranicznego, Polską Radą Biznesu, Centrum Informatyki Handlu Zagranicznego, Stowarzyszeniem Przedstawicieli Firm Farmaceutycznych w Polsce, Krajową Izbą Gospodarczą Elektroniki i Telekomunikacji, Polską Izbą Paliw Płynnych, Polską Izbą Przemysłowo-Handlową Budownictwa, Polską Izbą Motoryzacji, Związkiem Pracodawców Handlu Zagranicznego, Ogólnopolskim Stowarzyszeniem Agencji Celnych, Polską Izbą Przemysłu Tekstylnego oraz Związkiem Pracodawców Przemysłu Dziewiarskiego.    3. W chwili obecnej prezes GUC na skutek zalecenia ministra finansów prowadzi analizę funkcjonowania przepisów ww. rozporządzenia. Z informacji napływających z Głównego Urzędu Ceł wynika, że istnieje potrzeba zmiany rozporządzenia ministra finansów z dnia 17 sierpnia br. Projekt nowelizacji zostanie niezwłocznie skierowany do uzgodnień międzyresortowych oraz konsultacji z organizacjami reprezentującymi środowiska gospodarcze.    4. Wejście w życie ww. rozporządzenia po upływie 14 dni od dnia jego ogłoszenia w Dzienniku Ustaw jest w pełni zgodne z § 33 ust. 1 uchwały nr 147 Rady Ministrów z dnia 5 listopada 1991 r. w sprawie zasad techniki prawodawczej (MP nr 44, poz. 310). Przepis ten stanowi, że ˝termin wejścia w życie ustawy oddziela się od daty jej ogłoszenia okresem czternastu dni˝. Należy uznać, że skoro ustawodawca przewidział dla aktu rangi ustawowej termin czternastodniowy, to tym bardziej akt niższego rzędu może wejść w życie w takim samym terminie. Wydłużenie terminu czternastodniowego, jakkolwiek możliwe, nie było jednak pożądane z punktu widzenia potrzeby stosunkowo szybkiego wprowadzenia w życie omawianej regulacji, służącej ochronie rynku krajowego.    5. Należy podkreślić, że wejście w życie ww. rozporządzenia nie spowodowało dodatkowych skutków finansowych dla budżetu państwa. Administracja celna, dysponująca określoną ilością środków finansowych, stara się je wykorzystać w najbardziej efektywny i racjonalny sposób. Natomiast ewentualne koszty, jakie mogą ponieść przedsiębiorcy z powodu ograniczenia ilości jednostek organizacyjnych administracji celnej, w których dokonywane są odprawy towarów ˝wrażliwych˝, takich jak: oleje, skóra i wyroby skórzane oraz tekstylia i wyroby tekstylne, zostaną zrekompensowane zwiększonym bezpieczeństwem obrotu, i wzmocnioną ochroną niektórych sektorów polskiego przemysłu, w tym lekkiego.    Odnosząc się do podanego przez pana posła przykładu Posterunku Celnego w Dzierżoniowie, w którym na podstawie rozporządzenia ministra finansów z dnia 17 sierpnia br. nie można obecnie objąć procedurą dopuszczenia do obrotu niektórych towarów, uprzejmie wyjaśniam, że ww. posterunek oddalony jest od Oddziału Celnego w Świdnicy (w którym można dokonywać odprawy wszystkich towarów, z wyjątkiem olejów) o ok. 20 km, co nie jest znaczną odległością, zwłaszcza biorąc pod uwagę, że odległości pomiędzy innymi jednostkami organizacyjnymi administracji celnej wynoszą nawet 60 km. Oddział celny w Świdnicy ma też znacznie większą liczbę funkcjonariuszy celnych, mogących zajmować się towarami ˝wrażliwymi˝, tj. najczęściej przemycanymi do Polski.    Należy jednocześnie podkreślić, że dzięki specjalizacji urzędów celnych, funkcjonariusze celni są lepiej przygotowani do wypełniania stawianych przed nimi zadań, a odprawy celne przebiegają szybciej i sprawniej.    Zainteresowane podmioty mogą również skorzystać z przepisów Kodeksu celnego (DzU nr 23, poz. 117 z późn. zm.), dotyczących procedury uproszczonej, umożliwiających dokonanie odprawy celnej towarów, z pominięciem jednostek organizacyjnych administracji celnej.    Z poważaniem    Minister    Leszek Balcerowicz    Warszawa, dnia 19 października 1999 r.