Debaty sejmoweXIV Kadencja

Interpelacja w sprawie niewywiązywania się rządu z zobowiązań zaciągniętych przed wprowadzeniem reformy administracyjnej kraju na przykładzie budowy Teatru Lalki i Aktora w Łomży

   W 1994 r. na podstawie decyzji wojewody łomżyńskiego i Urzędu Rejonowego w Łomży Teatr Lalki i Aktora w Łomży otrzymał w zarząd budynek przy pl. Niepodległości 14 w Łomży będący własnością skarbu państwa w celu przeprowadzenia remontu istniejącego obiektu na docelową siedzibę teatru.    Zadanie zostało uznane przez wojewodę łomżyńskiego za strategiczne dla województwa. Ogólny nadzór nad budową sprawował pełnomocnik ds. tych inwestycji, a bezpośredni - dyrektor Wydziału Kultury, Sportu i Turystyki UW. Do zawierania umów i prowadzenia realizacji budowy upoważniony był dyrektor Teatru Lalki i Aktora. Adaptację finansowano ze środków budżetu wojewody. Na koniec 1998 r. zobowiązania finansowe teatru wobec wykonawcy wynosiły 252 529 zł i wynikały z porozumienia zawartego pomiędzy wykonawcą robót a teatrem, które akceptowane było przez byłego wojewodę łomżyńskiego. W wyniku wprowadzonej reformy administracyjnej kraju miasto przejęło z dniem 1 stycznia 1999 r. od wojewody jako zadanie własne prowadzenie Teatru Lalki i Aktora. Zarząd Miasta Łomży składał kilkakrotnie wnioski do ministra finansów i ministra kultury i sztuki z prośbą o opłacenie zaległych zobowiązań tej placówki i o dalsze dofinansowanie budowy.    W wyniku tych starań, w związku z art. 44 ust. 1 pkt 2 ustawy budżetowej na 1999 r., Zarząd Miasta Łomży uzyskał dotację celową (dział 83, rozdział 8411, § 95) w kwocie 1 150 000 zł (słownie: jeden milion sto pięćdziesiąt tysięcy złotych) na dokończenie budowy Teatru Lalki i Aktora w Łomży.    Adaptacja budynku na potrzeby TLiA została zaliczona do inwestycji strategicznych byłego woj. łomżyńskiego i do 31 grudnia 1998 r. finansowano ją ze środków wojewody łomżyńskiego.    Teatr Lalki i Aktora podpisał z wykonawcą umowę o wykonanie robót budowlanych - remontowo-adaptacyjnych w dniu 4 grudnia 1996 r. Działanie to miało miejsce po wyraźnym oświadczeniu wojewody łomżyńskiego, że zapewni środki finansowe na powyższy cel. Bez takich zapewnień TLiA nie podpisałby umowy i nie realizowałby inwestycji, gdyż nie posiadał i nie posiada nadal własnych środków finansowych.    W świetle powyższego dotacja przekazana w 1999 r. przez budżet państwa traktowana jest przez samorząd łomżyński jako realizacja zobowiązań finansowych wojewody, wynikających z zawartej wcześniej umowy.    Bezwzględna konieczność zabezpieczenia w budżecie miasta Łomży 50% środków finansowych, o której mowa w piśmie ministra finansów przesłanym do samorządu 24 grudnia 1999 r. (nr BP-9/4060/468/99), nie odpowiada faktycznej sytuacji, w której nastąpiło rozpoczęcie całego procesu inwestycyjnego.    W swoich wystąpieniach do Ministerstwa Finansów Zarząd Miasta Łomży i Teatr Lalki i Aktora zwracał uwagę na brak możliwości finansowania z własnych źródeł budżetowych. Wznowienie robót na obiekcie nastąpiło z chwilą otrzymania zapewnienia o dofinansowaniu, tj. w dniu 18 listopada 1999 r.    Uważam, że do inwestycji - modernizacja i adaptacja budynku na siedzibę Państwowego Teatru Lalki i Aktora w Łomży - należy zastosować art. 53 ust. 1 pkt 2 lub art. 62 ustawy z 26 listopada 1998 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego w latach 1999 i 2000, a nie art. 44 ust. 3, gdyż jest to de facto inwestycja, dla której inwestorem w dniu 31 grudnia 1998 r. nie był samorząd łomżyński, lecz wojewoda łomżyński.    Z informacji, jakie posiadam, wynika, że adaptacja łomżyńskiego Teatru Lalki i Aktora nie jest jedynym przykładem w kraju na to, że poszczególne ministerstwa próbują przerzucić na samorządy zobowiązania inwestycyjne zaciągnięte przez przedstawicieli rządu - wojewodów w zlikwidowanych województwach. W związku z tym nasuwa się pytanie natury ogólnej:    1. Czy rząd dysponuje informacjami na temat tego rodzaju zobowiązań i jak duże kwotowo są to zobowiązania?    I dwa pytania szczegółowe dotyczące przykładowej inwestycji:    1. Czy można zastosować do inwestycji łomżyńskiej tryb udzielania dofinansowania z budżetu państwa w grupie zadań określonych w art. 53 ust. 1 pkt 2?    2. Czy przez analogię do stanu faktycznego dotację można rozpatrzyć w trybie art. 62 ustawy?    Z poważaniem    Poseł Mieczysław Czerniawski    Łomża, dnia 24 stycznia 2000 r.